شاید موضوع در نگاه اول قدری گنگ و پر ابهام باشد اما واقعیتی است که هر روزه با آن برخورد می کنیم و به علت تکرار برایمان عادی شده و تیزبینی و تامل و تفکری راجع به آن انجام نمی دهیم.چرا امروزه روابط ماها بیشتر جنبه کارکردی پیدا نموده و ترکیب و تنوع دوستانمان خیلی گسترده تر از نسل پیشین شده. قبل از این باید جنبه کارکردی روابط که همان حمایت های عاطفی و احساسی، حمایت های اطلاعاتی( دادن اطلاعات و اخبار راجع به موضوعات خاص) حمایت بده و بستانی و غیره را توضیح دهم و همچنین جنبه تنوع( دوست شدن با افراد در زمینه های مختلف شمل؛هنری، ورزشی، درسی و دانشگاهی و باشگاهی، مذهبی و غیره) و ترکیب( سن، جنسیت، فاصله مکان دوستان) را بشناسیم و به اقتضای موقعیت ها انتخاب های گوناگون با شدت و صمیمیت را در روابط مان رعایت نماییم. موضوع دیگر تهی شدن رابطه بین آدها از هر گونه ارزش و عاطفه است و نشان دهنده کنشگری ما بر اساس پیگیری منافع شخصی می باشد.
نظرات شما عزیزان: